Turniejowe style gry

Turniejowe style gry

Poker to gra polegajaca na wprowadzaniu przeciwnika w błąd. Chcemy by nasi przeciwnicy sprawdzali nas wtedy, kiedy dysponujemy wygrywającym układem, a pasowali gdy blefujemy. Istnieje kilka stylów, które możemy zastosować w celu osiągnięcia tego celu. W zależności od predyspozycji, każdy gracz powinien zaadoptować sobie jeden ze sposobów gry, jako ten podstawowy.

Podejście konserwatywne. Dla konserwatywnego gracza najważniejsza jest ochrona swojego stacku.

Główny nacisk kładziemy na strategie defensywne:

1. Gramy tylko kilka, ale za to najmocniejszych układów.
2. Partie rozgrywamy w taki sposób, aby każda następna decyzja była jak najbardziej jasna i prosta.
3. Unikamy zagrań all-in, chyba że naprawdę dysponujemy super mocnym układem.

Przez wiele lat World Series of Poker był jedynym turniejem rozgrywanym w formule No-Limit. W tamtych latach dominowały głównie cash game. Wielu graczy, siadając do turniejowych potyczek, stosowało tą samą strategie co w grach stolikowych. I o ile konserwatywna taktyka, wydaje się przynosić profity na stolikach, to w turnieju już niekoniecznie.

Główna różnica pomiędzy grami stolikowymi, a turniejami, to blindy. Na stolikach raz ustalone nigdy nie wzrastają, natomiast w turniejach wzrastają zawsze, co pewien określony czas. Do cash game, gracze zawsze siadają z wielokrotnością BB. Nie ma potrzeby rozgrywania wielu rąk, wystarczy cierpliwie czekać na dobre karty, trafić stół i wtedy zabrać pieniądze przeciwnika.

Otwierające układy w podejściu konserwatywnym (stół 9-10 osobowy).

Wczesna (early) position: raise z wysoką parą (AA,KK,QQ), raise również ze średnią parą (JJ, TT) w celu ograniczenia liczby potencjalnych przeciwników, raise z AK (w kolorze bądź nie), raise z AQ (tylko w kolorze).

Middle (pozycja między 3 a 6 graczem po rozdającym) position: raise z wszystkimi układami powyżej. Raise również z 99 czy też 88, jak również AQ, AJ, KQ ( w kolorze bądź nie).

Late (pozycja między 7-8 graczem po rozdającym) position: Raise z wszystkimi układami powyżej. Raise również z 77, A-x, i 2 połączonymi wysokimi kartami w kolorze np. QJs, JTs.

Pamiętaj, że istnieje ogromna różnica między wejściem do puli jako pierwszy i wejściem do puli, kiedy w grze są już gracze przed nami (nie dotyczy blindów oczywiście).Jeżeli w puli jest już gracz ,to wchodząc chcesz dysponować lepszym układem niż on. Np. Jeżeli sprawdził ktoś pre-flop z middle position, żeby móc podbić musisz mieć układ z early position.

Kiedy grasz konserwatywnie, liczba niespodzianek, która może Cię spotkać jest ograniczona:

1. Stosunkowo rzadko będziesz uczestniczył w grze. Mocne układy nie zdarzają się często.
2. Kiedy będziesz już w grze, zwykle będziesz dysponował lepszym układem niż Twoi przeciwnicy. Oznacza to, że będą oni musieli dobrać kartę, by móc Cię pokonać.
3. Po flopie Twoje decyzje będą relatywnie proste. Jeżeli trafisz swój układ, będziesz dysponował niezmiernie mocnymi kartami. Jeżeli flop Ci nie pomoże, wciąż są duże szanse, że trzymasz najmocniejszy układ w danej chwili.
4. Będziesz wygrywał dużo małych pul i niewiele dużych. Dobrzy gracze szybko zidentyfikują Cię jako the rock (skała) i odpowiednio do tego dostosują swoją grę.

Większość autorów książek rekomenduje konserwatywny styl, przede wszystkim nowym i niedoświadczonym graczom. Dzięki przyjęciu takiego sposobu gry, unikniesz wielu problemów, a z czasem zdobędziesz potrzebne doświadczenie. Już teraz odniesiesz pomniejsze zwycięstwa. W czasie Mistrzostw Świata w Pokerze 2003, w 4 dniu jeden tight graczy został liderem. Swój stack gromadził przez wiele godzin konserwatywnej solidnej gry i…przegrał wszystko w 2 rozdaniach, w przeciągu 5 minut.

No-limit holdem to bardzo nieprzewidywalna gra. Każdy może zaadoptować konserwatywny styl gry, jako swój podstawowy.Jeżeli jednak czujesz się trochę skrępowany w tym podejściu, powinieneś zdecydowanie urozmaicić swoją grę. Przejdźmy, zatem do omówienia agresywnego stylu.

Podejście agresywne. Agresywny gracz wejdzie do gry jako pierwszy, z każdym układem stylu konserwatywnego dodatkowo:

1. z każdą parą.
2. z każdymi 2 figurami.
3. A-x.
4. tzw. suited connectors (czyli 2 sąsiadujące karty w kolorze, np.45s).

Agresywny gracz nie jest tak bardzo zobligowany swoją pozycja przy stole. Z wszystkimi układami powyżej, może rozpocząć grę nawet z early position.

Gracz agresywny:
1. Bierze udział w dużej ilości rozdań;
2. Udaje mu się ukraść dużo więcej pul;
3. Dużo ciężej czyta się agresywnego gracza;
4. Ciężko przewidzieć czy flop, przypasował agresywnemu graczowi.

To były plusy, teraz zagrożenia:

1. Ponieważ gracz agresywny gra przeciętne układy, podejmowane przez niego decyzje na flopie są dużo trudniejsze;
2. Poprzez branie udziału w wielu rozdaniach, często gracz agresywny ze swoim dobrze wyglądającym układem, nadziewa się na mocniejszego przeciwnika;
3. Gracz agresywny często notuje duże wahania stacka.

W teorii styl agresywny nie jest wcale gorszy od konserwatywnego. Wymaga jednak dużo, dużo większych umiejętności. Będąc agresywnym graczem, często na flopie zastanawiasz się jak dobrym układem dysponuje Twój przeciwnik. Czy warto podjąć próbę zblefowania?? Może teraz call a pózniej bet??Początkujący gracze, często próbując grając agresywnie, tracą wszystkie swoje żetony.

Doświadczeni agresywni gracze, świetnie czytają swoich przeciwników i potrafią trafnie przewidzieć kiedy najlepiej spasować, a kiedy podbić. Jeżeli agresywne podejście wydaje Ci się zbyt nudne, sprawdź super-agresywną koncepcje gry.

Podejście super-agresywne. Z jakimi kartami wchodzimy do gry???
Każde 2 karty mogą być dobre, z każdej pozycji i w każdej chwili. To powoduje, że oglądanie tak grających zawodników, jest naprawdę ekscytujące. Sama gra w praktyce bardzo, bardzo nieobliczalna i niebezpieczna. Ideą podejścia super agresywnego jest zagranie tak wielu rozdań jak to tylko możliwe.

Ponieważ super agresywny gracz gra wiele układów z różnych pozycji, często przeciwnikowi ciężko jest cokolwiek wywnioskować z flopa. Kiedy w grze jest gracz konserwatywny, a na flopie mamy: 745 prawie na pewno, nie mamy czego się obawiać. Natomiast 2 karty gracza super agresywnego są wielka niewiadomą. 68, 36, 44 to równie prawdopodobny układ jak 7Q.

Decyzja gracza super-agresive o wejściu do partii bądź nie, opiera się na 2 przesłankach:

Układ prezentuje się wartościowo.

Nawet jeżeli nie, pozostałe czynniki wydają się sprzyjające: ilu graczy już spasowało w danym rozdaniu?, czy mam pozycje w tym rozdaniu?, czy mam konserwatywnego przeciwnika? Czy pozostali gracze są doświadczeni czy raczej słabi? Ja dużo mają żetonów?

Będąc graczem super-agresywnym, możemy wygrać na 3 sposoby:
1. Nikt nie sprawdzi i zgarniemy pulę już teraz.
2. Ktoś sprawdzi, ale nasz gracz trafi silniejszy układ.
3. Ktoś sprawdzi, ale nie trafi flopa. Wygrywam poprzez skuteczny blef.

Przy takiej koncepcji gry, do sukcesu potrzebujemy ogromnego doświadczenie i wielu pokerowych umiejętności. Jest to ekstremalnie ciężki styl prezentowany m.in. przez takich graczy jak Gus Hansen czy Daniel Negreanu.

Poprzez gre w wielu rozdaniach, gracz super agresywny, stwarza sobie szansę na zgarnięcie wielu pul. Kiedy siedzi przy stoliku ze słaby graczami, udział w większości rozdaniach jest po prostu opłacalny. Niemniej potrzebujesz dużo energii do tak odważnej gry. Pamiętaj że za każdym razem, stoisz nad krawędzią, której nie chcesz przekroczyć. Taka gra na dłuższą metę jest bardzo męcząca, a gdy zmęczenie daje o sobie znać,nietrudno popełnić fatalną w skutkach decyzje.