Historia World Series of Poker

Zanim damy się ponieść emocjom, myśląc o WSOP 2007, przyjrzyjmy się historii i początkom tego turnieju.

W 1969 Tom Moore kupił Holiday Hotel w Reno i zorganizował tam „The Texas Gamblers Reunion”. Na spotkanie przyszło wiele osobistości hazardu, w tym Benny i Jack Binion, oraz wielu graczy podróżujących po cały kraju i rozgrywających partie o najwyższe stawki, takich jak: Amarillo Slim Preston, Doyle Brunson, Treetop Straus, Johnny Moss, „Corky” McCorquodale, Aubrey Day, Puggy Pearson, Jimmy Casella, Bill Boyd, Syd Wyman, Long Diddie i Jimmy the Greek. Pojawił się nawet Minnesota Fats, który robił w tym mieście pokaz bilardowy.

Choć nie ma jeszcze mowy o czymś tak prestiżowym jak dzisiejszy World Series of Poker Main Event, ziarno, z którego ten turniej wyrósł, zaczynało wtedy kiełkować.

Binion w 1973 udzielił wywiadu:
„Bardzo nam się podobało, świetnie się bawiliśmy razem. Kiedy Tom Moore sprzedał prawo do organizowania tam turnieju, postanowiliśmy się tym zająć. Mój najstarszy syn Jack wziął się porządnie do roboty i zaczęliśmy ulepszać to, co było. Poczyniliśmy wielkie postępy, każdego roku staramy się to udoskonalać”.

Johnny Moss i Jack Binion

Choć Benny był zafascynowany tym pomysłem, rodzina nie do końca. Opłacalność zajmowania się pokerem była dość dyskusyjna. Działał więc na swój rachunek. Sam popchnął to wszystko do przodu i w maju 1970, otworzył miejsce do gry w pokera , w swoim kasynie, po czym rozpuścił wieści.

Wierni gracze dopisali i wkrótce pojawili się wszyscy najlepsi. Benny upewnił się, że będzie Minnesota Fats i Titanic Thompson. Chciał żeby wszyscy wielcy znajdowali się w jednym miejscu i w jednym czasie.

Benny Binion miał wielkie marzenia i wymyślił wspaniałą nazwę World Series of Poker. Niestety publika nie zainteresowała się tą inicjatywą. Czegoś brakowało…Nie było jeszcze zwyczaju rozgrywania turnieju. Poprostu grali… zwycięzcą ogłosili Johnny’iego Mossa.

Dziennikarz Los Angeles Times, Ted Thackrey Jr., przybył i przyglądał się wydarzeniu. Powiedział Amarillo Slimowi, że powinno być więcej rywalizacji, tak aby zwiększyć zainteresowanie publiki.

„Potrzeba zwycięzcy, prawdziwego zwycięzcy”, powiedział. „Musicie zrobić z tego ekscytujący konkurs. Jeśli chcecie by prasa o was pisała a World Series stał się wielkim wydarzeniem sportowym, potrzeba jakieś struktury, dramatyzmu, żeby to był prawdziwy turniej”.

Kasyno Horseshoe Biniona

Od tego czasu, za każdym razem, rozgrywano poker przy widowni w formule turnieju freezeout. Przesuwanie żetonów nie jest ekscytujące, eliminowanie kolejnych graczy z gry już tak.

W 1971, narodził się nowy format rozgrywki, sześciu graczy wykładało po 5000$, aby spróbować wynieść pełną pulę 30000$. Johnny Moss znów okazał się mistrzem i wyeliminował pozostałych graczy, zapewniając sobie miejsce w historii jako pierwszy zwycięzca turnieju WSOP, w formie bliskiej tej, jaką znamy obecnie.

Zaledwie rok później Binion rozmawiał o World Series z prowadzącą wywiad Mary Ellen Glass. „Poker przyciąga bardzo dużo uwagi”, powiedział. ” W zeszłym roku mieliśmy siedmiu graczy, a w tym 13. Oczekuję, że za rok będzie ich ponad 20. Możliwe, że będzie ich nawet do 50, albo i więcej”. Binion zamilkł na chwilę, jakby kontemplując przyszłości i powiedział z proroczą nutą w głosie: „I tak się w końcu stanie”.

Doyle Brunson i Stu Ungar

W latach 70’tych rywalizacja stawała się coraz bardziej zaciekła. Jednocześnie rosła renoma miejsca do gry w Horseshoe. Do 1980, kiedy to Stu ‚The Kid’ Ungar pokonał Doyle’a ‚Texas Dolly” Brunsona, odbierając mu trzeci tytuł, nagroda dla zwycięzcy wzrosła do 385.000$. Ungar sięgając po tytuł w 1981, stał się trzecim wielokrotnym zwycięzcą WSOP, zaraz za Brunsonem i Johnny’iem Mossem.

Na początku lat 80’tych, wraz z wprowadzeniem wstępnych turniejów kwalifikacyjnych z niskim wpisowym, proroctwo Biniona ziściło się. Popularność World Series of Poker gwałtownie rosła. Walka o bransoletkę World Series of Poker stała się jeszcze bardziej zacięta. Każdy miał ambicję zapisać się w historii pokera.

Phil Hellmuth Junior wygrywa w 1989

Późne lata 80’te ujrzały kolejne rodzące się legendy, gdy Johhny Chan, wygrywał w latach 1987-88. Został potem pokonany w walce z najmłodszym czempionem w historii, 24-letnim Philem Hellmuthem Juniorem, w 1989. W ten sposób „Oriental Express”, stracił szansę na zapisanie się w historii, jako zdobywca trzeciego tytułu pod rząd.

Benny Binion, który zmarł w święta Bożego Narodzenia w 1989, nie przewidział jednak tak nieprawdopodobnego rozwoju turnieju w Horseshoe, jaki dokonał się w ciągu ostatnich 10 lat. Pula wygranej wzrosła z 7.769.000$ do nieprawdopodobnej sumy 56.190.000$ w 2005.

Greg Raymer (2004)

Poza Stu Ungarem wygrywającym trzeci tytuł w 1997, po każdym zakończonym WSOP od czasu wygranej Hellmutha w 1989, mieliśmy już nowego zwycięzcę. Wielokrotne zwycięstwa w turnieju, w którym bierze udział ponad 6.000 świetnych graczy, może się już nie powtórzyć.

Obecnie, nazwiska Chris Ferguson, Scotty Nguyen, Carlos Mortensen, Chris Moneymaker, Greg Raymer i Joe Hachem owiane zostały legendą po zwycięstwach w głównych turniejach WSOP, który rośnie pod względem prestiżu, liczby uczestników i puli wygranej każdego roku.

Zespół kasyn, Harrahs Entertainment, kupił, od rodziny Binionów, kasyno Horseshoe i prawa do WSOP. Turniej World Series of Poker stał się koronnym wydarzeniem dla kasyn Harrahs.

World Series of Poker zachował pewne tradycje turniejów Biniona, ale bez wątpienia gra ma obecnie zupełnie nowy wymiar popularności i akceptacji społecznej. Pewne wątpliwości są co do odmiany pokera w czasie turnieju głównego. Niektórzy profesjonaliści nie są zadowoleni z tego, że króluje Texas Hold’em. W całej historii turnieju, główne etapy gry zawsze były rozgrywane w formule Texas Hold’em No Limit. Jako, że popularność pokera wciąż gwałtownie rośnie, zapotrzebowanie na urozmaicenie gry może zostać kiedyś zaspokojone. Pewnego dnia główny etap składać może się z wielu odmian pokera. Pozwoliłoby to lepiej określić, kto jest graczem nr 1 na świecie.

WSOP w Rio

Wraz z wprowadzeniem objazdowych turniejów WSOP, rozgrywki naznaczone marką World Series of Poker są rozgrywane przez cały rok, w kasynach na terenie całego USA. WSOP jest transmitowany przez ESPN i jest jednym z najchętniej oglądanych przekazów sportowych. Dzięki ESPN i turniejom objazdowym, miejmy nadzieję, że turniej ten dotrze do jeszcze większej liczby domów na cała świecie. Dzisiaj, spuścizna Benny’iego Biniona dla pokerowej społeczności to najstarszy, największy, najbardziej prestiżowy, najbardziej medialny turniej pokera na świecie i bez wątpienia będzie miał on jasną przyszłość. Lecz co jest równie ważne, World Series of Poker wpłynął na tysiące graczy, którzy mieli możliwość walczyć o swoje marzenia, dosięgnąć gwiazd i zapisać się w historii legend pokera.

Joe Hachem po wygranej WSOP 2005

Australijczyk Joe Hachem, zwycięzca 2005 WSOP otrzymał 7,5 miliona dolarów.
Zwycięzca 2006 WSOP Jamie Gold otrzymał jeszcze więcej – 12 milinów dolarów. Minimalna wygrana na stoliku finałowym Main Event WSOP 2006 wynosiła ponad 1mln$!